Taken from Pae's journal on Mar14'2008. Thank you. Hope you understand.
----------------------------------------------------------------------------
สวัสดี เพื่อน พี่ น้อง แฟนเพลงทุกท่าน

   หากท่านได้ติดตามวง Slur ท่านคงจะทราบดีว่าหลายโชว์ที่ผ่านมา สมาชิกเครื่องเป่าที่เป็นสีสันให้กับดนตรีของวงได้ขาดหายไปจากการแสดงสด สำหรับคนที่จะไปดูแบงค์แล้วผิดหวัง พวกเราต้องกราบขออภัยที่ไม่ได้แจ้งให้ท่านทราบล่วงหน้า เมื่อมีคนถามพวกเราก็ได้แต่ตอบไปว่า “แบงค์ป่วย” ซึ่งเป็นความจริง

   หากท่านติดตามเสลอมาโดยตลอด คงจะจำได้ว่า ปลายปีที่แล้ว ก็มีเหตการณ์นี้เกิดขึ้น พวกเราขึ้นโชว์กันสี่คนอยู่หลายครั้ง ในใจพวกเราก็ภาวนาให้แบงค์หายกลับเข้ามาอยู่กับวงอีกครั้ง แล้วแบงค์ก็หายกลับมาเล่นดนตรีกับพวกเราอีก สร้างความดีใจให้กับพวกเราอย่างมาก แต่ความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน ขณะที่พวกเรากำลังทำอัลบั้มที่สอง และไปออกทัวร์ที่เยอรมัน พวกเราก็รู้ว่า แบงค์ไม่หาย และด้วยอาการของเขามันพิสูจน์ว่า แบงค์ไม่อยู่ในสภาพที่สามารถจะเผชิญกับความโหดร้ายของวงจรชีวิตนักดนตรีได้อีก วงจรที่ว่าก็คือ การคิด การแต่ง เพลง และการจากบ้านไปพบกับเวทีคอนเสริ์ตที่เต็มไปด้วยอบายมุข พวกเราจึงจำเป็นต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติ 4 ปีของวง โดยการให้แบงค์ออกจากวง

   ในความคิดของพวกเราและคนที่รับรู้เหตการณ์ มันไม่ได้มีทางเลือกอื่น ถึงเราจะคิดถึงเสียงทรัมเปต บุคลิกนิ่งสนิท และคำพูด "แล้วแต่พวกมึง" มากเพียงใด พวกเราก็ไม่สามารถจะให้แบงค์ร่วมเดินทางไปในเส้นทางที่ต้องวิ่ง ก้าว กระโดดนี้ได้อีก  ในเมื่อเส้นทางที่เคยมีหลายทางแยก ถูกลดลงเหลือเพียงสายเดียว เราก็ได้แต่เชื่อว่าทางเส้นนั้นเป็นทางที่ดีที่สุด ตอนนี้แบงค์ได้กลับไปใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแม่ที่เมืองชลบุรีบ้านเกิดและทำภารกิจที่คนหนุ่มวัยนี้ควรจะทำให้สำเร็จซึ่งคือการเรียนหนังสือให้จบปริญญา

   สำหรับตัววง Slur เอง ขณะนี้พวกเรากำลังทำอัลบั้มชุดที่สองด้วยสมาชิกสี่คนที่เหลือ พวกเราจะไม่หาสมาชิกใหม่ เพลงในชุดแรกเมื่อเสียงทรัมเปตมันหาย ก็ปล่อยให้มันหายไปอย่างนั้น เรารู้ว่ามันไม่สมบูรณ์ แต่เมื่อคนที่เคยทำให้มันสมบูรณ์ไม่อยู่ ก็ไม่รู้จะทำให้มันจะสมบูรณ์ไปเพื่ออะไร นอกจากนี้เราอยากจะประกาศให้ทุกคนทราบว่า การตัดสินใจนี้ เราทำทั้งในฐานะเพื่อนและเพื่อนร่วมงาน ไม่ได้มีความรู้สึกดีเกิดขึ้นจากการตัดสินใจนี้ แต่เราทำมันเพราะมันเป็นทางเดียวที่ทำได้ พวกเรากับแบงค์ไม่ได้มีการบาดหมางจิตใจกัน แบงค์เข้าใจและเคารพในการติดสินใจของพวกเรา พวกเราก็ได้แต่หวังว่าแบงค์จะหายและกลับไปใช้ชีวิตเพื่อตัวเองได้ในอนาคต เพราะ Slur ไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิตเรา วันหนึ่งพวกเราจะต้องแยกย้ายกันไปดำเนินชีวิตของตัวเอง เมื่อวันนั้นมาถึงเราจะต้องเข้มแข็งพอ ที่จะอยู่รอดในโลกนี้ให้ได้

   สุดท้ายนี้ พวกเราอยากจะขอให้แฟนเพลงทุกคนให้กำลังใจแบงค์ มือทรัมเปตและเพื่อนที่รักของเรา ให้เขาหายจากอาการป่วยสามารถเรียนหนังสือให้จบและเปิดร้านเสื้อตามความฝัน

ขอบคุณและขออภัย หวังว่าทุกคนคงเข้าใจ
Slur music band